ตอนเริ่มใช้ Grandplay ใหม่ ๆ ผมเคยคิดว่าเทคนิคที่ดีต้องเป็นสูตรลับหรือวิธีเลือกเกมที่ทำให้ได้ผลตามใจ แต่พอใช้งานไปสักพักกลับพบว่า สิ่งที่ช่วยมากกว่าคือการมีระบบของตัวเอง ไม่เล่นตามอารมณ์ และไม่เปลี่ยนแผนทุกครั้งที่ผลไม่เป็นอย่างที่คิด ทุกวันนี้คำว่า “เทคนิค” สำหรับผมเลยหมายถึงวิธีจัดการตัวเองให้ตัดสินใจได้ชัดขึ้น มากกว่าการพยายามเดาผลลัพธ์ที่ควบคุมไม่ได้
ผมเริ่มจากเลือกเกมที่อ่านกติกาจบก่อน
หนึ่งในวิธีที่ผมใช้บ่อยที่สุดคือไม่เปิดเกมที่ยังไม่เข้าใจกติกา ต่อให้ภาพสวยหรือมีคนพูดถึงเยอะ ถ้าอ่านแล้วไม่รู้ว่าฟีเจอร์ทำงานยังไง ผมจะข้ามก่อน เพราะพอไม่เข้าใจเกม เรามักตัดสินใจจากความรู้สึกมากเกินไป การเลือกเกมที่อ่านข้อมูลแล้วเข้าใจตั้งแต่ต้นทำให้ใช้งานสบายกว่าเยอะ
ผมแยกงบก่อนเริ่ม ไม่รอให้ถึงตอนเสียแล้วค่อยคิด
เมื่อก่อนผมชอบตัดสินใจหน้างาน พอใช้เกินก็เริ่มคิดว่าจะเอายังไงต่อ เดี๋ยวนี้ผมตั้งตัวเลขไว้ก่อนเลยว่าใช้ได้แค่ไหน และถ้าถึงจุดนั้นก็จบในวันนั้น วิธีนี้ง่ายแต่ช่วยได้จริง เพราะลดจังหวะที่เราตัดสินใจเพราะอยากเอาคืนหรืออยากลองอีกนิด
ผมไม่เปลี่ยนเกมถี่เพราะคิดว่าเกมใหม่จะดีกว่า
อีกนิสัยที่เคยมีคือพอเกมหนึ่งไม่เป็นใจ ก็รีบย้ายเกมเพราะคิดว่าเกมใหม่อาจ “จังหวะดีกว่า” แต่พอคิดจริง ๆ มันไม่มีเหตุผลรองรับ ทุกวันนี้ถ้าจะเปลี่ยน ผมเปลี่ยนเพราะอยากลองรูปแบบอื่น ไม่ใช่เพราะเชื่อว่าเกมถัดไปจะให้ผลดีกว่าแน่นอน
ผมใช้ประวัติเป็นข้อมูล ไม่ใช้เป็นคำทำนาย
ถ้ามีสถิติหรือข้อมูลย้อนหลัง ผมจะใช้เพื่อทำความเข้าใจรูปแบบเกมหรือดูว่าตัวเองใช้เวลาไปกับอะไรบ้าง แต่ไม่ใช้เพื่อฟันธงว่ารอบต่อไปต้องออกแบบไหน เพราะผลที่ผ่านมาไม่ได้ทำให้รอบใหม่รับประกันได้
เทคนิคที่ผมใช้จริงคือรู้ว่าเมื่อไรควรหยุด
สุดท้าย ถ้าให้เลือกเทคนิคเฉพาะ Grandplay ที่สำคัญที่สุด ผมจะเลือกเรื่องหยุดให้เป็น เพราะต่อให้วางแผนมาดีแค่ไหน ถ้าใช้อารมณ์นำตอนท้าย ทุกอย่างก็เสียสมดุลได้ง่าย สำหรับผม การตั้งงบ อ่านเกมให้เข้าใจ และหยุดตามแผน ช่วยให้ประสบการณ์โดยรวมมีระบบกว่าเดิมมาก และเป็นวิธีที่ใช้ได้กับทุกเกมโดยไม่ต้องพึ่งสูตรที่รับประกันผลครับ